به گزارش گروه اجتماعی ثمره نیوز، ادامه حفاری مکانیزه متروی اسلامشهر تا میدان قائم به‌عنوان یکی از گزینه‌های مطرح در برنامه‌ریزی این پروژه شناخته می‌شود، شنیده‌های اخیر درباره احتمال تغییر مسیر و جانمایی ایستگاه پایانی در محدوده ابتدا یا انتهای محله قائمیه و عدل آباد، توجه‌ها را به سناریویی تازه برای آینده این پروژه بزرگ حمل‌ونقلی جلب کرده است.

اگرچه هنوز نمی‌توان این احتمال را تصمیمی قطعی تلقی کرد، اما بررسی چنین گزینه‌ای از منظر فنی، ترافیکی و اقتصادی می‌تواند فرصتی برای انتخاب مسیری متناسب‌تر با نیازهای واقعی شهر و اولویت‌های شهروندان اسلامشهر باشد. در پروژه‌ای با این ابعاد، پایبندی به یک گزینه از پیش مطرح‌شده نباید مانع بررسی راهکارهای جایگزین و انتخاب بهترین مسیر بر اساس مطالعات کارشناسی شود.

شهروندان اسلامشهر انتظار دارند شهردار و اعضای شورای اسلامی شهر، در تصمیم‌گیری درباره مسیر مترو، منافع بلندمدت شهر، توان مالی شهرداری و نیازهای واقعی مردم اسلامشهری را در اولویت قرار دهند. چنانچه مطالعات کارشناسی نشان دهد که تغییر مسیر و جانمایی ایستگاه پایانی در محدوده قائمیه، از نظر فنی و اقتصادی توجیه‌پذیرتر است و می‌تواند خدمات مطلوب‌تری به شهروندان ارائه دهد، حمایت از چنین تصمیمی می‌تواند در راستای منافع عمومی شهر ارزیابی شود.

اعتماد عمومی به مدیریت شهری نیز زمانی تقویت می‌شود که مردم اطمینان داشته باشند منابع مالی شهر با حساب‌وکتاب دقیق هزینه می‌شود و تصمیمات بزرگ عمرانی، بدون تحمیل تعهدات فراتر از توان اقتصادی شهرداری اتخاذ خواهد شد. بنابراین، بررسی گزینه‌های جایگزین برای مسیر مترو نه‌تنها نباید به‌عنوان عقب‌نشینی از اجرای پروژه تلقی شود، بلکه می‌تواند نشانه توجه به ضرورت اصلاح تصمیمات بر مبنای مطالعات و واقعیت‌های اجرایی باشد.

یکی از محورهای مهم در تعیین مسیر نهایی مترو، موضوع تأمین هزینه‌های حفاری تونل در محدوده سرزمینی اسلامشهر است. اگر این هزینه‌ها از محل منابع مالی شهرداری و درآمدهای متعلق به شهروندان اسلامشهر تأمین شود، طبیعی است که مدیریت شهری باید در انتخاب مسیر و محل ایستگاه پایانی، حساسیت ویژه‌ای نسبت به بازده سرمایه‌گذاری، آثار ترافیکی و منافع مستقیم شهروندان داشته باشد.

همکاری با شهرستان بهارستان برای توسعه حمل‌ونقل عمومی منطقه‌ای، اقدامی قابل بررسی و دارای اهمیت است، اما این همکاری باید بر پایه توافقات روشن، تقسیم مسئولیت‌های مشخص و تناسب میان هزینه‌ها و تعهدات طرفین شکل بگیرد. محدودیت منابع مالی شهرداری اسلامشهر نیز واقعیتی است که نمی‌توان در تصمیم‌گیری درباره چنین پروژه عظیمی از آن چشم‌پوشی کرد.

در کنار مباحث فنی و مالی، نمی‌توان از حساسیت بخشی از افکار عمومی اسلامشهر نسبت به تصمیمات عمرانی فرامنطقه‌ای غافل شد. موضوع پل ارتباطی صالحیه به شهرک واوان، به دلیل آنچه شهروندان بهره‌برداری غیرقانونی از این پل و اعمال فشارهای استانی و کشوری برای پیشبرد آن می‌دانند، به یکی از زمینه‌های شکل‌گیری بی‌اعتمادی در میان برخی شهروندان تبدیل شده است. این نگرانی‌ها در نگاه منتقدان، به کارنامه شماری از مدیران و مسئولان شهرستانی، استانی و کشوری گره خورده است.

با این حال، تجربه گذشته نباید به مانعی برای توسعه همکاری‌های منطقه‌ای تبدیل شود،بلکه باید از آن به‌عنوان دلیلی برای ضرورت شفافیت بیشتر، رعایت حقوق شهروندان و پرهیز از تحمیل تصمیمات بدون اقناع افکار عمومی استفاده کرد. اعتماد مردم زمانی تقویت می‌شود که اطمینان یابند در پروژه‌های مشترک، منافع اسلامشهر و حقوق شهروندان این شهر نیز به همان اندازه مورد توجه قرار می‌گیرد.

اکنون باید دید آیا احتمال تغییر مسیر مترو و جانمایی ایستگاه پایانی در محدوده ابتدا یا انتهای قائمیه و عدل آبلد، در هفته‌های آینده به مرحله بررسی و تصمیم‌گیری رسمی خواهد رسید یا همچنان در حد شنیده‌ها باقی می‌ماند.

آنچه روشن است، انتخاب مسیر نهایی باید بر اساس مطالعات معتبر، توان مالی شهرداری و منافع عمومی انجام شود. اگر گزینه قائمیه بتواند با پشتوانه کارشناسی، پاسخ مناسب‌تری به نیازهای شهر ارائه دهد، بررسی و حمایت از آن می‌تواند در راستای صیانت از منابع عمومی و تقویت اعتماد شهروندان به مدیریت شهری اسلامشهر قرار گیرد.

انتهای پیام/

حسین رشیدی

حسین رشیدی