true
true
امروز
چهارشنبه, ۱۳ خرداد , ۱۴۰۵ ساعت
true
true
در شرایطی که حفظ و نگهداری فضای سبز از جمله وظایف صریح شهرداریها در قانون است، امروز بسیاری از پارکها، معابر، بلوارها و فضاهای سبز عمومی اسلامشهر از جمله در شهرک واوان، با بیتوجهی، کمآبی، قطع غیراصولی و ضعف نظارت در حال نابودیاند با این حال، پاسخی از سوی مسئولان شنیده نمیشود.
true
به گزارش گروه اجتماعی ثمره نیوز،فضای سبز شهری در شهرهای بزرگ و پرجمعیتی نظیر اسلامشهر، تنها جنبه زیباییشناسی ندارد، بلکه بخش حیاتی از اکوسیستم شهری، هوای پاک، سلامت روانی، و حفظ زیستپذیری شهر است. اما متأسفانه آنچه این روزها در گوشهوکنار اسلامشهر مشاهده میشود، چیزی جز خشکیدگی درختان، نابودی فضای سبز و بیتفاوتی در قبال آن نیست. از پارک ها گرفته تا بلوارها، حاشیه خیابانها، پیادهروها و فضاهای سبز بینمحلهای، همگی با یک سرنوشت مشترک روبهرو شدهاند بیآبی، عدم رسیدگی و فراموشی.
شهرک واوان بهعنوان یکی از پرتراکمترین مناطق اسلامشهر، شاید بارزترین نمونه این وضعیت باشد. جایی که درختان قدیمی و نهالهای تازهکاشتهشده در حاشیه بلوارها و معابر اصلی، بدون برنامهریزی آبیاری یا هرس اصولی، در حال خشک شدن هستند. در خیابانها نمونههای متعددی از درختان بیبرگ، نیمهجان یا حتی قطعشده به چشم میخورد. این فضاها که زمانی محل تردد و آرامش شهروندان بودند، امروز به تصاویر غمانگیزی از غفلت و رهاشدگی تبدیل شدهاند.
بر اساس ماده ۵۵ قانون شهرداریها، حفظ، نگهداری و توسعه فضای سبز، بوستانها، باغهای عمومی و معابر شهری از وظایف قطعی شهرداریهاست. همچنین در سیاستهای بالادستی توسعه پایدار، شهرداریها موظفاند برای ارتقاء سرانه فضای سبز و کاهش آلودگی هوا، برنامهریزی منظم و هدفمند انجام دهند. با این وجود، بهجای گسترش فضاهای سبز، امروز شاهدیم که همان فضای سبز موجود نیز به حال خود رها شده و از بین میرود.
مسئله اینجاست که این وضعیت فقط به پارکها محدود نیست،درختان حاشیه بلوارها، میادین، پیادهروها، و کمربندهای سبز شهری نیز مشمول همین بیتوجهی شدهاند. بارها شهروندان مشاهده کردهاند که درختان خشکیده، بدون جایگزینسازی حذف میشوند یا درختان کاشتهشده در فصول قبل، به دلیل بیآبی رها شدهاند. بسیاری از بلوارهای مرکزی که روزگاری با درختان کاج، زبانگنجشک یا توت پوشیده بودند، اکنون با تنههای خشک و بیروح یادآور بیتدبیری مدیریتی هستند.
رسانهها، فعالان محیطزیست و حتی گروههای مردمی بارها نسبت به این روند هشدار دادهاند. اما تا امروز، هیچ اقدام مؤثر، پایدار یا شفاف از سوی مسئولان شهری مشاهده نشده است. سازمان سیما، منظر و فضای سبز شهری، معاونت خدمات شهری و حتی شورای شهر، پاسخ روشنی به افکار عمومی ارائه ندادهاند. آیا مسئولیت قانونی در قبال فضای سبز فقط به مناسبت روز درختکاری و کاشت نمادین نهال محدود میشود؟
درختانی که امروز بیصدا در شهر میمیرند، نتیجه سالها تلاش، هزینه و امید مردماند. از جیب همین مردم بودجههای میلیاردی برای کاشت و نگهداری آنها اختصاص یافته، اما اکنون نه تنها توسعهای صورت نگرفته، بلکه آنچه کاشته شده نیز به حال خود رها شده است.
اسلامشهر نیازمند تغییری اساسی در نگاه به فضای سبز است،تغییری که با برنامهریزی عملیاتی، شفافیت در تخصیص منابع، نظارت مستمر و پاسخگویی جدی امکانپذیر است. تا آن زمان، درختان خواهند مرد و مردم تنها نظارهگر خاموش فاجعهای زیستمحیطی خواهند بود که میتوانست با یک سطل آب و اندکی مسئولیتپذیری پیشگیری شود.
انتهای پیام/
حسین رشیدی
true
true
true
true