به گزارش ثمره نیوز،مهدی شریفیان، یک اسلامشهری و فرزند شهید هرمز شریفیان، در دوران نمایندگی خود در مجلس شورای اسلامی اقدامات مؤثری برای توسعه این شهرستان انجام داد. اما با پایان دوره او، بسیاری از پروژه‌ها متوقف شدند و نبود یک نماینده بومی بیش از پیش احساس می‌شود.

 

 

بیمارستان ۴۰۰ تختخوابی اسلامشهر یکی از پروژه‌های حیاتی این شهرستان است که از سال ۱۳۸۷ عملیات اجرایی آن آغاز شد، اما تا پیش از دوره نمایندگی مهدی شریفیان تنها ۲۳ درصد پیشرفت داشت. با ورود شریفیان به مجلس و پیگیری‌های مستمر او، این پروژه به بیش از ۹۰ درصد پیشرفت فیزیکی رسید و ۸۰ درصد از تجهیزات موردنیاز آن تأمین شد. بیمارستانی که بیش از یک دهه در بلاتکلیفی به سر می‌برد، در دوران نمایندگی شریفیان به اولویت برنامه‌های توسعه‌ای تبدیل شد. در این دوره، با دعوت و حضور وزرای دولت سیزدهم در اسلامشهر، روند تکمیل بیمارستان سرعت گرفت و امیدها برای بهره‌برداری از این مجموعه درمانی افزایش یافت. اما پس از پایان دوره او، این روند کند شد و نگرانی‌هایی درباره تأخیر مجدد در بهره‌برداری از این مرکز حیاتی به وجود آمده است.

 

 

پروژه ملی متروی اسلامشهر یکی دیگر از موضوعاتی بود که سال‌ها به دلیل کمبود منابع مالی در بلاتکلیفی قرار داشت. با تلاش‌های شریفیان و پیگیری‌های مداوم او در مجلس، اعتبار جدید برای این پروژه در سال ۱۴۰۱ تصویب شد. این افزایش بودجه جان تازه‌ای به پروژه داد و امیدها برای تکمیل و بهره‌برداری از آن را تقویت کرد.

 

 

متروی اسلامشهر، که یکی از مهم‌ترین نیازهای حمل‌ونقلی این شهرستان محسوب می‌شود، می‌توانست در کاهش بار ترافیکی و بهبود وضعیت رفت‌وآمد شهروندان نقش کلیدی داشته باشد. اما پس از خروج شریفیان از مجلس، روند پیگیری تخصیص بودجه دولتی جهت توسعه آن با کندی مواجه شد و همچنان در وضعیت نامشخصی قرار دارد.

 

 

در حوزه تأمین آب شرب نیز اقدامات قابل‌توجهی انجام شد. مشکل کیفیت پایین و کمبود آب شرب در برخی مناطق اسلامشهر سال‌ها گریبان‌گیر مردم بود. شریفیان با حضور در دفتر وزیر نیرو، خواستار تدوین و اجرای برنامه‌ای برای بهبود وضعیت آب شرب شهرستان شد. نتیجه این پیگیری‌ها، تصویب طرحی برای ارتقای کیفیت آب و همچنین آغاز عملیات احداث یک مخزن ۵ هزار مترمکعبی در شهرک واوان بود که نقش مهمی در تأمین پایدار آب این منطقه داشت.

 

 

این اقدامات در حالی انجام شد که پیش از آن، کمبود منابع آبی و کیفیت پایین آب بسیاری از شهروندان را با مشکلات جدی مواجه کرده بود. با این حال، پس از پایان دوره نمایندگی شریفیان، پیشرفت این پروژه‌ها نیز با کاهش سرعت روبه‌رو شد و نگرانی‌هایی درباره تداوم این روند به وجود آمد.

 

 

یکی از مسائلی که در دوران نمایندگی مهدی شریفیان مورد توجه قرار گرفت، جلوگیری از احداث و بهره‌برداری از پل غیرقانونی صالحیه به واوان بود. این پروژه که بدون در نظر گرفتن پیوست‌های اجتماعی، فرهنگی و امنیتی در دستور کار قرار گرفته بود، اعتراض گسترده شهروندان واوان را به همراه داشت. ساکنان این منطقه با توجه به پیامدهای احتمالی ناشی از ایجاد این مسیر، مانع از پیشروی آن شدند.

 

 

اما متأسفانه در دولت چهاردهم و مجلس دوازدهم، نه‌تنها این اعتراضات نادیده گرفته شد، بلکه این پروژه غیرقانونی تکمیل و به بهره‌برداری رسید. این مسئله بار دیگر نشان داد که بدون حضور یک نماینده بومی که دغدغه‌های واقعی مردم را بشناسد و از حقوق آن‌ها دفاع کند، تصمیم‌گیری‌های کلان می‌تواند بدون توجه به مصلحت عمومی و خواسته‌های شهروندان پیش برود.

 

 

 

تمامی این اقدامات نشان می‌دهد که حضور یک نماینده بومی و مستقل در مجلس تا چه اندازه می‌تواند در پیشبرد پروژه‌های حیاتی یک شهرستان تأثیرگذار باشد. تجربه اسلامشهر نشان داده است که زمانی که نماینده‌ای از دل مردم منطقه در مجلس حضور داشته باشد، روند توسعه شتاب بیشتری می‌گیرد و مشکلات مردم با جدیت بیشتری دنبال می‌شود. در مقابل، نبود چنین نماینده‌ای موجب رکود پروژه‌ها و تعلل در اجرای برنامه‌های عمرانی و زیرساختی می‌شود.

 

 

 

با خروج مهدی شریفیان از مجلس، روند توسعه اسلامشهر کند شده و بسیاری از پروژه‌های مهمی که در آستانه تکمیل بودند، حالا به حالت تعلیق درآمده‌اند. این شرایط، ضرورت داشتن یک نماینده بومی و مستقل را بیش از هر زمان دیگری نمایان می‌کند. مردمی که سال‌ها برای تحقق مطالبات خود منتظر بوده‌اند، حالا بیش از پیش به نماینده‌ای نیاز دارند که دغدغه‌هایشان را بشناسد، مشکلات را از نزدیک لمس کند و با قدرت و پشتکار، روند توسعه اسلامشهر را ادامه دهد.

انتهای پیام/

حسین رشیدی