به گزارش گروه اجتماعی ثمره نیوز،بازگشایی پل غیر وحدت صالحیه به شهرک واوان که با هدف تسهیل عبور و مرور و کاهش ترافیک طراحی شده بود، در عمل به جای حل مشکل ترافیکی، فشار مضاعفی به شهرک‌ واوان اسلامشهر وارد کرده و نگرانی‌های جدی برای ساکنان مناطق اطراف ایجاد کرده است. اعتراضات مکرر شهروندان واوانی، به‌ویژه ساکنان منازل مشرف به این پل، نسبت به اثرات منفی آن بر ترافیک، آلودگی هوا و مشکلات زیست‌محیطی به طور گسترده مطرح شده است.

در ابتدا، ایده ساخت پل غیر وحدت صالحیه به واوان به عنوان راهی برای کاهش بار ترافیکی و اتصال سریع‌تر  به بزرگراه‌های اصلی ارائه شد. اما به‌جای اینکه این پروژه به بهبود ترافیک کمک کند، شاهد آن بوده‌ایم که بار ترافیکی از شهرستان بهارستان به شهرک‌ کوچک با زیرساخت های محدود شهری منتقل شده است. این انتقال ترافیک نه تنها فشار بیشتری به ساکنان این منطقه وارد کرده، بلکه مشکلاتی مانند افزایش آلودگی هوا، خطرات زیست‌محیطی و اختلال در زندگی روزمره شهروندان را به همراه داشته است.

ساکنان شهرک واوان، به‌ویژه کسانی که در آپارتمان‌ها و خانه‌های مشرف به این پل زندگی می‌کنند، بارها اعتراضات خود را نسبت به این پروژه اعلام کرده‌اند. افزایش ترافیک، ایجاد ترافیک‌های سنگین در ساعات پیک و مشکلات زیست‌محیطی ناشی از این پل از جمله مواردی است که باعث نارضایتی آنها شده است. بسیاری از شهروندان این منطقه معتقدند که احداث این پل به جای تسهیل ترافیک، تنها موجب شلوغی بیشتر خیابان‌ها و افزایش فشار بر زیرساخت‌های منطقه شده است.

اما پرسش اصلی اینجاست که آیا واقعا احداث این پل برای منافع مردم شریف و نجیب صالحیه بوده است؟ آیا این پروژه تنها به‌خاطر آرامش و رفاه مردم این منطقه صورت گرفته است، یا اینکه در پشت پرده آن منافع خاصی نهفته است که موجب شده قانون و طرح تفصیلی شهر اسلامشهر نادیده گرفته شود؟ به نظر می‌رسد که مجریان این پروژه نه‌تنها به اعتراضات مردمی توجه نکرده‌اند، بلکه با سرعت در تکمیل آن و اعمال دستورات سلیقه‌ای، از طرح تفصیلی که باید مسیر توسعه شهری را هدایت کند، چشم‌پوشی کرده‌اند.

طرح تفصیلی شهر اسلامشهر که باید به عنوان یک نقشه راه برای توسعه پایدار و اصولی منطقه در نظر گرفته می‌شد، در این پروژه نادیده گرفته شده است. این طرح بر اساس تحلیل‌های دقیق علمی و نیازهای بلندمدت شهر طراحی شده و باید اولویت اصلی در اجرای پروژه‌های عمرانی باشد. با این حال، در این پروژه به‌نظر می‌رسد که توجه به منافع کوتاه‌مدت و فشارهای خارج از چارچوب‌های قانونی بیشتر از نیازهای واقعی مردم و توسعه پایدار شهری اهمیت یافته است.

در نهایت، بازگشایی این پل نه تنها به حل مشکل ترافیک کمک نکرده، بلکه موجب تشدید مشکلات برای ساکنان شهرک‌ واوان اسلامشهر شده است. به‌جای رعایت اصول شهرسازی و توجه به طرح تفصیلی، تصمیمات غیرکارشناسی و سلیقه‌ای از سوی مسئولان در این پروژه اعمال شده است. آیا واقعا این پروژه تنها برای رفاه مردم شریف و نجیب صالحیه بوده یا منافع اقتصادی و سیاسی دیگری پشت این تصمیمات نهفته است؟ آنچه مسلم است، این که مشکلات موجود در این پروژه باید به‌طور جدی مورد بررسی قرار گیرد تا در آینده شاهد کاهش اثرات منفی آن برای مردم باشیم.

انتهای پیام/

حسین رشیدی