true
true
true
نماینده مجلس، در اقدامی بیسابقه معاون وزیر را به اسلامشهر کشاند تا پشت درهای بسته درباره یک مسئله اجرایی تصمیمگیری شود، اما همچنان در برابر بحران پل وحدت صالحیه، تعیین حریم شهرستان، و تجاوزهای ساختاری مناطق همجوار سکوت کرده است،عملکردی که بازتابی از اولویتبندیهای بحثبرانگیز اوست.
true
به گزارش گروه اجتماعی ثمره نیوز،روز گذشته جلسهای بدون پوشش رسانهای و بیاطلاع خبرنگاران در شرکت آبفای جنوبغربی استان تهران برگزار شد.نشستی با حضور معاون وزیر نیرو، مدیرکل آبفای استان تهران و فرماندار اسلامشهر که به دعوت مستقیم پیمان فلسفی، نماینده مجلس، شکل گرفت.نشستی پنهانی که در غیاب شفافیت رسانهای، بهظاهر با هدف رسیدگی به مشکلات اجرایی محدود برگزار شد و جای اینگونه اقدامات بعد از اتمام دوره مجلس یازدهم و پیگیری های جهادی و شبانه روزی مهدی شریفیان نماینده اسبق و بومی اسلامشهری برای حل مشکلات کلان روزنه امیدی می باشد، اما اقدام روز گذشته در واقع بازتابی از شیوه عملکردی است که سؤالات متعددی درباره رویکرد انتخابی نماینده اسلامشهر ایجاد کرده است.
فلسفی پیش از این نیز در موارد متعددی با استفاده از جایگاه خود، در پروژههایی با اولویت پایین ورود کرده است از جمله پیگیری آسفالت یک معبر فرعی یا روشنایی یک خیابان کمرفتوآمد، در حالیکه مسئولیتهای مهمتر و چالشهای زیربنایی همچنان بلاتکلیف ماندهاند.
یکی از جدیترین این چالشها، احداث پل غیر وحدت صالحیه به شهرک واوان است. پروژهای که سالها به دلیل نداشتن پیوست امنیتی،اجتماعی و ترافیکی معلق که سالها شهروندان شهرک واوان را درگیر کرده بود و به یکی از نمادهای بیعدالتی عمرانی در منطقه تبدیل شد و در یک اقدام پر حاشیه در سایه نبود عزمی برای دفاع از حقوق به حق شهروندان واوانی به بهره برداری رسید. اما آنچه این بحران را بغرنجتر میکند، تجاوز غیرقانونی شهر صالحیه به محدوده شهرک واوان برای اتصال این پل است،اقدامی که نهتنها فاقد پشتوانه حقوقی است بلکه در عمل حریم قانونی اسلامشهر را نقض کرده و بدون هماهنگی با مدیریت شهری و ساکنان منطقه انجام گرفته است.
شهروندان واوان بارها با برگزاری تجمع، مکاتبه با مسئولان استانی و ملی و انتشار اعتراضات خود در رسانهها، خواستار توقف این پروژه غیرقانونی و بازبینی در طرح شدهاند، اما نمایندهای که میبایست مدافع حقوق منطقه و پیگیر ممانعت از دستاندازیهای همجوار باشد، تا امروز هیچ واکنش عملی یا علنیای در این خصوص نشان نداده است.
این در حالی است که مسئله حریم شهری اسلامشهر نیز همچنان بهعنوان یک بحران استراتژیک مطرح است. در سالهای اخیر، به دلیل نبود مرزهای تثبیتشده، بخشهایی از اراضی و اختیارات این شهرستان عملاً تحت نفوذ مناطق همسایه مانند تهران،ری،بهارستان و… قرار گرفته است. این وضعیت نهتنها موجب تضعیف جایگاه قانونی و خدماترسانی در اسلامشهر شده، بلکه زمینهساز اختلافات مکرر مدیریتی و از دست رفتن منابع محلی نیز بوده است.
بر اساس اصل ۸۴ و ۸۶ قانون اساسی، نماینده مجلس موظف است از حقوق ملت دفاع کرده، نسبت به کلیه امور کشور اظهارنظر و در مقام نظارت بر عملکرد دولت و دستگاهها نقشآفرینی کند. فلسفی اما در عمل، بیش از آنکه دغدغه مسائل کلان داشته باشد، درگیر پروژههایی شده که جایگاه نمایندگی را به سطح ناظر اجرایی یک محله تنزل میدهد.
پرسش شهروندان و رسانه ها امروز روشن است: چرا نمایندهای که توان دعوت معاون وزیر به یک جلسه پنهانی را دارد، در برابر نقض آشکار حریم شهری، تجاوز عمرانی یک شهر همجوار، و بحران حقوقی پل غیر وحدت صالحیه – واوان سکوت اختیار کرده است؟ این سکوت آیا نشانگر اهمال، مصلحتاندیشی سیاسی یا بیتوجهی به وظایف نظارتی است؟
در شرایطی که اسلامشهر برای تثبیت موقعیت قانونی، دفاع از اراضی، تأمین زیرساختهای اساسی و رعایت عدالت عمرانی نیازمند حمایت نماینده خود است، استمرار این نوع عملکرد گزینشی میتواند تبعات بلندمدت برای توسعه و هویت منطقهای این شهرستان بههمراه داشته باشد.
اکنون زمان آن رسیده است که نماینده مجلس، در برابر افکار عمومی و رسانهها پاسخگو باشد و از نقش نمادین و اجرایی به یک کنشگر واقعی در خدمت منافع مردم بازگردد.
انتهای پیام/
حسین رشیدی
true
true
true
true

