به گزارش گروه اجتماعی ثمره نیوز،شعار من اسلامشهر را دوست دارم، که از سوی شهرداری اسلامشهر معرفی شده، تلاشی است در راستای معرفی درست شهری که به‌طور طبیعی ظرفیت‌های فراوانی دارد اما سال‌ها بخشی از آن‌ها نادیده گرفته شده است. اگر این شعار به‌درستی و با استمرار اجرا شود، می‌تواند هویت واقعی اسلامشهر را به مردم، مسافران و حتی نسل جوان این شهر نشان دهد.

اسلامشهر تنها یک شهر پرجمعیت در جنوب تهران نیست، شهری است ریشه‌دار با پیشینه‌ای که حتی به هفت هزار سال پیش بازمی‌گردد. آثار، بقایا و نشانه‌های تاریخی مکشوف‌شده در مفین‌آباد و شهرک واوان سندی روشن از قدمت این منطقه است. منطقه‌ای که از دیرباز محل زیست، فرهنگ و تمدن بوده و امروز نیز همچنان بخشی از هویت آن در دل همین تاریخ نهفته است.

در کنار این پیشینه تاریخی، اسلامشهر از نظر مذهبی نیز جایگاهی ارزشمند دارد. وجود بقاع متبرکه‌ای چون امامزاده عقیل علیه‌السلام و امامزاده عیسی حسنی علیه‌السلام و دیگر امامزادگان و اماکن مذهبی، فضایی معنوی برای شهروندان ایجاد کرده که سال‌هاست پناهگاه آرامش و ایمان مردم این منطقه بوده است.

با وجود این ظرفیت‌های ارزشمند، در سال‌های اخیر برخی افراد و حتی بعضی هنرمندان، اسلامشهر را تنها از زاویۀ آسیب‌ها معرفی کرده‌اند،درحالی‌که کمتر شهری در کشور وجود دارد که از آسیب‌های اجتماعی به‌طور کامل دور باشد. این رویکرد ناعادلانه باعث شد که فرصت درخشیدن این شهر در زمینه‌های فرهنگی و اجتماعی کمتر دیده شود و تصویر ناقصی از اسلامشهر در ذهن برخی شکل بگیرد.

اما حقیقت این است که اسلامشهر شهر استعدادها، قهرمانان و نخبگان است. از حافظان و قاریان برجسته قرآن گرفته تا ورزشکاران مطرح ملی و بین‌المللی، همه بخشی از افتخار این شهر هستند. افزون بر این، اسلامشهر میزبان طیف گسترده‌ای از هنرمندان و فعالان فرهنگی است، چهره‌هایی در حوزه‌های خوشنویسی، هنرهای نمایشی، بازیگری، موسیقی، نوازندگی، نقاشی، کاریکاتور، شعر، داستان‌نویسی، ادبیات، عکاسی و طراحی که آثارشان فراتر از مرزهای شهر و حتی کشور رفته است.

همچنین نخبگان بسیاری در حوزه‌های صنعت، فناوری، پژوهش، مهندسی، کارآفرینی و فعالیت‌های تولیدی و علمی از این شهر برخاسته‌اند که در سطح ملی و بین‌المللی شناخته شده‌اند.این ظرفیت عظیم انسانی، بخش مهمی از هویت اسلامشهر است که نباید از سوی افراد یا حتی متولیان فرهنگی نادیده گرفته شود.

به باور شهروندان،مدیریت شهری و اعضای شورای اسلامی شهر اسلامشهر باید برای گسترش، تبیین و نهادینه‌سازی شعار من اسلامشهر را دوست دارم برنامه‌ای فراگیر، ماندگار و هدفمند طراحی کنند، برنامه‌ای که تنها به امروز و فردا محدود نشود و ابعاد آن در ماه‌ها و سال‌های آینده نیز ادامه پیدا کند. این شعار زمانی معنا پیدا می‌کند که در تمام محلات، رویدادها، فضاهای شهری، برنامه‌های فرهنگی و حتی در شبکه حمل‌ونقل عمومی جایگاهی مشخص داشته باشد و مردم هر روز در زندگی شهری آن را لمس کنند.

اگر چنین رویکردی به‌صورت پایدار اجرایی شود، اسلامشهر می‌تواند همان‌گونه که هست شناخته شود،شهری با ریشه‌های تاریخی عمیق، با هویت مذهبی محکم، با سرمایه عظیم انسانی و با مردمی که شایسته دیده شدن‌ است.

شعار من اسلامشهر را دوست دارم فرصتی برای بازسازی همین تصویر واقعی است، فرصتی که نباید مقطعی، احساسی یا کوتاه‌مدت باشد، بلکه باید به یک فرهنگ مشترک تبدیل شود.

انتهای پیام/

حسین رشیدی

حسین رشیدی